مزامیــــــر ۳۱ : ۱ خداوندا، به تو پناه می‌آورم، شرمسارم مکن. تو خدای عادل هستی، پس مرا نجات بده.

مزامیــــــر ۳۱ : ۱

خداوندا، به تو پناه می‌آورم، شرمسارم مکن. تو خدای عادل هستی،
پس مرا نجات بده.

عبرانیان باب ۱۳ ۸ عیسی‌ مسیح‌ دیروز و امروز و تا ابدالاباد همان‌ است‌.

 عبرانیان   باب ۱۳

 ۸ عیسی‌ مسیح‌ دیروز و امروز و تا ابدالاباد همان‌ است‌.

مکاشــــفه ۳ : ۲۰ من پشت در ایستاده در را می‌كوبم اگر كسی صدای مرا بشنود و در را باز كند، وارد می‌شوم و با او شام خواهم خورد و او نیز با من.

مکاشــــفه ۳ : ۲۰

من پشت در ایستاده در را می‌كوبم اگر كسی صدای مرا بشنود و در را باز كند، وارد می‌شوم و با او شام خواهم خورد و او نیز با من.

مجوسیان که بودند ؟ آیا واقعاً سه نفر بودند ؟

مجوسیان ارتباط تنگاتنگی با سنت های میلاد مسیح دارد. واقعاً کمتر کسی وجود دارد که تصاویر پرستش سه مرد مجوسی به همراه شبانان در بیت لحم در آخوری که عیسی در آن به دنیا آمده را ندیده باشد. ولی آیا این سنت ها صحیح هستند ؟ 
مجوسیان که بودند ؟ 
آیا واقعاً سه نفر بودند ؟ 
از کجا آمده بودند؟ آنها در کجا با مسیح ملاقات کردند ؟ 
کتاب مقدس درباره آنها چه می گوید؟

در کتاب مقدس به اسامی این مجوسیان اشاره ای نشده است. پس هر اسمی که به عنوان اسامی مجوسیان شنیده اید، چیزی جز سنت نیستند.

درباره تعدادشان باید گفت که اگرچه کتاب مقدس می گوید که آنها سه هدیه طلا، کندر و مر ( متی ۲ : ۱۱ ) آوردند، اما هیچ کجا نمی گوید که آنها سه نفر بودند.تنها اشاره ای که در کتاب مقدس شده این است که آنها بیش از یک نفر بودند ( مجوسیان، جمع مجوس به معنای ستاره شناس و فرد حکیم و داناست).

حال اینکه چند نفر بودند را ما نمی دانیم و کتاب مقدس هم چیزی در این مورد نمی گوید. اما پیداست که حداقل بیش از دو یا سه نفر بوده اند. زیرا سفر بدین طول و درازی به بیت لحم در آن زمان ها معمولاً توسط کاروان های بزرگ انجام می شده تا امنیت سفر بیشتر باشد.

در مورد هویت این مجوسیان هم، در اصل یونانی کتاب مقدس در متی ۲ : ۱ برای مجوسیان از واژه "مگوس" استفاده شده است. این واژه در یونانی همانند فارسی به افرادی اتلاق می شد که عضوی از طبقه روحانیون و حکیمان در میان پارسی ها، مادی ها و بابلی ها بودند و به کار های ستاره شناسی، طالع بینی و سحر و جادو مشغول بودند .

ترجمه باستانی عهد عتیق در کتاب دانیال همین واژه را به کار برده است (دانیال ۲ : ۱۲ ، ۱۸ ، ۲۴ ، ۲۷ ، ۵ : ۷ - ۸ ) پس وقتی که مثلاً در کتاب دانیال ۵ : ۱۱ می گوید دانیال "رئیس مجوسیان" شد یعنی او رئیس طبقه دانایان و حکیمان شد. این واژه به غیر از این معنا، معنای جادوگر و یا ساحر را هم می دهد ( اعمال ۱۳ : ۶ ، ۸ ). اما در موضوع مورد بحث ما مشخص است که مجوسیانی که به دیدار مسیح آمدند از طبقه نخست جامعه یعنی حکما و علما بودند( زیرا یک جادوگر به هیچ وجه پسر خدا را پرستش نمی کند ).

آیا مجوسیان زمان تولد عیسی در آنجا حاضر بودند؟

همه ما در طول ایام کریسمس تصاویری از مجوسیان و شبانان را دیده ایم که در حال پرستش عیسی نوزاد در آخوری هستند. هرچقدر هم این سنت وارد فرهنگ عام شده باشد باز این تصویر واقعیت چیزی که اتفاق افتاد نیست. اولین جایی که درباره ملاقات مجوسیان با عیسی نوزاد می خوانیم در متی ۲ : ۱ است. در آنجا می خوانیم:

متی ۲ : ۱
" چون عيسي در دوران سلطنت هيروديسِ پادشاه، در بيت‌لِحِمِ يهوديه به دنيا آمد، چند مجوس از مشرق زمين به اورشليم آمدند "

طبق این متن، مجوسیان پس از تولد عیسی به اورشلیم رسیدند. بنابراین اینکه آنها در اورشلیم ماندند و رویداد های متی ۲ : ۲ - ۹ را انجام دادند ( و پرسيدند : کجاست آن مولود که پادشاه يهود است؟ زيرا ستاره او را در مشرق ديده‌ايم و براي سجده او آمده‌ايم. چون اين خبر به گوش هيروديسِ پادشاه رسيد، او و تمامي اورشليم با وي مضطرب شدند.

هيروديس همه سران کاهنان و علماي دينِ قوم را فراخواند و از آنها پرسيد: مسيح کجا بايد زاده شود؟ پاسخ دادند: در بيت‌لِحِمِ يهوديه، زيرا نبي در اين‌‌باره چنين نوشته است: اي بيت‌لِحِم که در سرزمين يهودايي، تو در ميان فرمانروايان يهودا به‌هيچ‌روي کمترين نيستي، زيرا از تو فرمانروايي ظهور خواهد کرد که قوم من، اسرائيل، را شباني خواهد نمود.

پس هيروديس مُغان را در نهان نزد خود فراخواند و زمانِ دقيقِ ظهور ستاره را از ايشان جويا شد. سپس آنان را به بيت‌لِحِم روانه کرد ) نشان می دهد که آنها آنطور که سنت ها می گویند در همان شب تولد عیسی نزد او نرفتند. به علاوه، متی ۲ : ۱۱ می گوید :

متی ۲ : ۱۱
" چون [مجوسیان] به خانه در‌‌آمدند و کودک را با مادرش مريم ديدند، روي بر زمين نهاده، آن کودک را سجده نمودند. سپس صندوقچه‌هاي خود را گشودند و هديه‌هايي از طلا و کندر و مُر به وي پيشکش کردند. "

همانطور که می بینید، مجوسیان وقتی به بیت لحم رسیدند عیسی را در آخور ملاقات نکردند. بلکه آیه می گوید که آنها به خانه ای رفتند. یعنی جایی که مریم و یوسف معمولاً و به طرزی عادی زندگی می کردند. پس مشخص است که آن شب، شب تولد عیسی نبوده، بلکه پس از تولدش بوده است (متی ۲ : ۱ ). پس می توان نتیجه گرفت که یوسف و مریم پس از تولد عیسی در بیت لحم در همانجا در خانه ای ساکن شدند.

به علاوه، همانطور که متی در ۲ : ۱۱ می گوید وقتی مجوسیان به بیت لحم رسیدند عیسی دیگر نوزاد نبود. بلکه یک کودک خردسال بود. متی ۲ : ۱۶ - ۱۸ درباره سن عیسی موقع ملاقات مجوسیان می گوید که هیرودیس پس اینکه فهمید مجوسیان او را فریب داده اند و به او گزارش نداده اند، چنین دستور داد :

متی ۲ : ۱۶ - ۱۸ 
" چون هيروديس دريافت که مُغان فريبش داده‌اند، سخت بر‌‌آشفت و دستور داد تا در بيت‌لِحِم و اطراف آن همه پسران دو ساله و کمتر را، مطابق با زماني که از مُغان تحقيق کرده بود، بکشند. آنگاه آنچه به زبان اِرِمياي نبي گفته شده بود، به حقيقت پيوست که: صدايي از رامه به گوش مي‌رسد، صداي شيون و زاري و ماتمي عظيم. راحيل براي فرزندانش مي‌گريد و تسلي نمي‌يابد، زيرا که ديگر نيستند. "

در اینجا مهم است که تأکید کنیم که طبق این آیه، هیرودیس بر اساس زمانی که از مجوسیان قول همکاری گرفته بود، محدودیتی سنی برای کشتن فرزندان پسر قرار می دهد: دو سال و یا کمتر. هیرودیس در متی ۲ : ۷ طی بازجویی خود از مجوسیان، از آنها زمان دقیق ظهور ستاره را خواست و از روی همین زمانی که آنها به او دادند هم سن عیسی را حدس زد.

پس، اگر عیسی در زمان ظهور ستاره اش در "مشرق زمین" به دنیا آمده باشد، می توان نتیجه گرفت که زمان ملاقات مجوسیان با عیسی ممکن است بیش از دو سال هم طول کشیده باشد. زیرا از مشرق زمین تا بیت لحم زمان بسیار لازم بوده تا مجوسیان خود را به آنجا برسانند.

نتیجه گیری:

الف ) کتاب مقدس در هیچ کجا نمی گوید که مجوسیان سه نفر بودند و یا نام آنها را بیان نمی کند.

ب ) مجوسیان، افراد فرهیخته ای بودند که از مشرق زمین آمده بودند.

پ ) مجوسیان عیسی را در شب تولدش ملاقات نکردند. طبق کتاب مقدس، وقتی آنها عیسی را دیدند، او نوزادی در آخور خوابیده نبود. بلکه خردسالی بود که در خانه ای زندگی می کرد و ممکن است که حتی سنش بیش از ۲ سال بوده باشد.

میکـــا ۷ : ۸ ای دشمنان بر روزگار بد ما شادی نکنید، زیرا اگر چه بیفتیم دوباره برمی‌خیزیم. اگر در تاریکی باشیم، خداوند نور و روشنایی ما خواهد بود.

میکـــا ۷ : ۸
ای دشمنان بر روزگار بد ما شادی نکنید، زیرا اگر چه بیفتیم دوباره برمی‌خیزیم. اگر در تاریکی باشیم، خداوند نور و روشنایی ما خواهد بود.

رومیــــان ۱۰ : ۱۵ و آنها چگونه می‌توانند پیام را اعلام كنند اگر برای این كار فرستاده نشده باشند؟ چنانکه كتاب‌مقدّس می‌فرماید: «چه خوش است قدمهای کسانی‌که بشارت می‌دهند.»

رومیــــان ۱۰ : ۱۵

و آنها چگونه می‌توانند پیام را اعلام كنند اگر برای این كار فرستاده نشده باشند؟ چنانکه كتاب‌مقدّس می‌فرماید: «چه خوش است قدمهای کسانی‌که بشارت می‌دهند.»

متی فصل ۵ -شما نمك جهان هستید و به آن طعم می بخشید

  عیسی ، روی به شاگردانش کرده، فرمود: «خوشحال باشید چون شما را فحش گویند و جفا رسانند و به خاطر من هرسخن بدی برشما کاذبانه گویند.» اگر بخاطر مسیح در زحمت باشیم، برکت خواهیم یافت. 

همۀ پیروان مسیح باید برای تحمل اهانت، تهمت و جفا آماده باشند. اما وقتی این مصائب شروع شد، ایماندار چه باید بکند؟ او باید خوشحال باشد و شادی نماید (اعمال ۵: ۴۰ و ۴۱ مشاهده شود). ما نیز از همراهان انبیای عهد عتیق که متحمل جفا شدند، شمرده خواهیم شد (دوم تواریخ ۳۶: ۱۵ و ۱۶). ما افتخار این را خواهیم داشت که در رنجهای مسیح سهیم باشیم (فیلیپیان ۳: ۱۰).
هنگامی که کسی به ما بی احترامی می‌کند، معمولاً چه می‌کنیم؟ خشمگین می‌شویم و با آن شخص مخالفت می‌ورزیم و در صدد انتقام برمی آییم. اما عیسی می‌فرماید که نباید چنین کنیم. 
بنابراین ممکن است خشم خود را در درون خود پنهان کنیم و باطن مان تلخ و خشمگین باقی بماند. اما عیسی این را نیز اشتباه می‌داند. 
از آنجایی که خشم خطاست، سعی می‌کنیم که خشم خود را حتی از خود نیز پنهان نماییم. نتیجتاً دچار افسردگی، آزردگی و یأس می‌شویم. لیکن این نیز کاری است اشتباه. هنگامی که کسی به خاطر مسیح به ما بی حرمتی یا جفا کند، به گفتۀ عیسی تنها باید یک کارکرد و آن شادی است خوش باشید و شادی عطیم نمایید.
هیچکس به طور طبیعی به هنگام روی آوردن مشکلات، شادی نمی‌کند. تنها کسی که روح‌القدس را در درون خود دارد، می‌تواند به هنگام جفا شادی نماید. شادی ثمرۀ روح‌القدس است (غلاطیان ۵: ۲۲). خدا اجازه می‌دهد که بر ما جفا شود تا ایمان ما را آزمایش کرده، ببیند که آیا تحت هدایت روح‌القدس هستیم یا نه (اول پطرس ۱: ۶ و۷). اگر با خشم یا افسردگی به جفا پاسخ دهیم، در این صورت پی می‌بریم که از روح‌القدس پُر نیستیم. 
هنگامی که انگور یا هر میوۀ دیگری را می‌فشریم، عصارۀ و یا شیرۀ آن بیرون می‌آید. هنگامی که ما در اثر جفا «تحت فشار» قرار می‌گیریم، چه نوع عصاره‌ای از ما بیرون می‌زند؟ آیا عصارۀ تلخ خشم؟ یاعصارۀ شیرین شادی که ناشی از روح‌القدس در درون ماست؟
چرا باید خوش باشیم و شادی عظیم نماییم؟ به خاطر اینکه اجر ما در آسمان عطیم است (آیۀ ۱۲). اجر ما چقدر عظیم است؟ آنقدر که قابل سنجش نیست. اجر ما خود ملکوت آسمان است (آیۀ ۱۰). اجر ما زندگی در آن ملکوت، دیدار خدا (آیۀ ۸)، فرزندان خدا بودن است (آیۀ ۹). پولس چنین نگاشت:زیرا یقین می‌دانم که دردهای زمان حاضر نسبت به آن جلالی که در ما ظاهر خواهد شد هیچ است (رومیان ۸: ۱۸). زیرا که این زحمت سبک ما که برای لحظه‌ای است، بار جاودانی جلال را برای ما زیاده و زیاده پیدا می‌کند (دوم قرنتیان ۴: ۱۷).
خدا، پدر آسمانی ما، پُر از شفقت و عطوفت است و تمامی کسانی که به مسیح ایمان دارند، فرزندان او هستند. خدا می‌خواهد به ما اجر دهد. وی می‌خواهد که ما درجلالش سهیم باشیم خدا مجبور نیست به ما اجر دهد، اما او تصمیم گرفته است که بر طبق اراده اش چنین کند وی بخاطر محبتش نسبت به ما، به ما اجر می‌دهد. 
ما فرزندان خدا هستیم و این وظیفۀ ماست که از پدرمان اطاعت کنیم. این وظیفۀ ماست که جزو افرادی باشیم که دراین هشت خوشا بحال توصیف شده اند اگر ما به واسطۀ روح‌القدس این هشت کیفیت توصیف شده در آیه‌های ۳ تا ۱۰ را دارا باشیم، در آن صورت واقعاً برکت خواهیم یافت.

امین حکمت آرا