Sunday, January 24, 2016
Saturday, January 23, 2016
دست گذاری برای دریافت روحالقدس Laying On of Hands for Holy Spirit
دست گذاری برای دریافت روح القدس Laying On of Hands for Holy Spirit
تعمید روحالقدس چیزی بود که کلیساهای اولیه نسبتا به آن عمل میکردند. و براحتی به افراد گفته میشد که در روح دعا کنند (یهودا ۱: ۲۰). اما کلیساهای اولیه با ایماندارانی روبرو میشدند که هنوز عطای روحالقدس را دریافت نکرده بودند و تعمید ایشان در روح از اهمیت ویژه و بالایی برخوردار بود. برای اهمیت از این موضوع میتوانیم به کتاب اعمال ۸: ۱۴-۱۷ مراجعه کنیم که رسولان برای دریافت روحالقدس برای ایمانداران سامری بر ایشان دست گذاشته و برای آنها دعا کردند تا روحالقدس را بیابند.
هدف از تعمید روحالقدس برای دریافت قدرت از بالا میباشد. خون مسیح آمرزش گناهان را به ارمغان آورد اما تعمید در روح موضوعی کاملا متفاوت است.
همه مسیحیان ایمان دارند که روحالقدس در وجود هر کسی که به عیسی ایمان آورد، حضور دارد (رومیان ۸: ۹؛ افسسیان ۴: ۳۰). بسیاری از مسیحیان همچنین معتقدند که ما روحالقدس را در تعمید آب و شام خداوند به طریقی خاص دریافت میکنیم (اول قرنتیان ۱۰: ۲-۴، ۱۲: ۱۳؛ تیطس ۳: ۵). برخی دیگر نیز معتقدند که روحالقدس میتواند به شکلی خاص و برای خدمتی خاص همچون خدمت شبانی، شماسی یا بشارت (اعمال ۶: ۶، ۱۳: ۲-۳؛ اول تیموتائوس ۴: ۱۴؛ دوم تیموتائوس ۱: ۶)، یا برای دریافت قدرت مضاعف و تشویق و دلگرم شدن عطا شود (اعمال ۴: ۳۱).
در کلیسای اولیه این باور وجود داشت که هنگامی که رهبران کلیسا به شکلی که در اعمال ۸: ۱۴-۱۷ توصیف شده، بر مسیحان دیگر دست میگذارند، آنان به طریقی خاص قدرت و عطایای روحانی را دریافت میکنند. کلیسای اولیه بر این باور بود که این تجربه، تجربهای مجزا از ایمان آوردن و تعمید آب بود. در چندین قرن اول تاریخ کلیسا، این دیدگاه در کلیسا دیدگاه غالب بود. پس در مییابیم که تعمید روحالقدس یک وعده از طرف عیسی مسیح خداوند میباشد نه یک حکم.
با وجود این، در طی قرون بعدی تاریخ کلیسا، بسیاری از مسیحیان قدرت خاص یا عطایای ویژه روح را به شکلی که در اول قرنتیان ۱۲: ۱۷-۱۱ توصیف شده، دیگر در زندگی شان تجربه نمیکردند. برای مثال، بسیاری شفای فردی بیمار را بر اثر قدرت الهی هرگز مشاهده نکردند. به تدریج برخی این نظر را مطرح کردند که خدا این قوت خاص و عطایای ویژه را منحصرا به کلیسای اولیه داده بود. در حال حاضر، برخی از مسیحیان معتقدند که بسیاری از این عطایا امروزه دیگر در کلیسا وجود ندارد. این گروه به اول قرنتیان ۱۳: ۸-۱۰ اشاره میکنند که در آنها پولس میگوید هنگامی که کامل آید، نبوت ها، زبانها و علم، نیست خواهد شد. این مسیحیان اعتقاد دارند که منظور از آمدن «کامل» تکمیل شدن متن عهد جدید است که حدود یکصد سال پس از مصلوب شدن مسیح، به شکل کامل به نگارش در آمد.
اما بسیاری دیگر از مسیحیان بر این عقیدهاند که امروز نیز عطایا در دسترس ما هستند؛ و علاوه بر این، ادعا میکنند که آنان خودشان این عطایا را تجربه کردهاند. آنان معتقندند که در اول قرنتیان ۱۳: ۸-۱۰، پولس به زمان آینده اشاره میکند، یعنی زمانیکه ما عیسی را روبرو ببینیم (اول قرنتیان ۱۳: ۱۲). آنان خاطر نشان میسازند که در طول کل تاریخ کلیسا، قدرت روحالقدس و عطایای آن در زمانها و در مکانهای مختلف ظاهر شده است. در واقع از ابتدای قرن بیستم، عطایا و قدرت روحالقدس به شکل فزایندهای دیده شده است. این مسیحیان به وعدههای بزرگی استناد میکنند که در مرقس ۱۶: ۱۷-۱۸، یوحنا ۱۴: ۱۲ و اعمال ۲: ۱۷-۱۸ وجود دارد و در آنها به آیات و عطایای خاصی که ویژه ایمانداران است اشاره شده است.
اگر عطای روحالقدس بعد از ایمان به مسیح و نجات دریافت میگردد دیگر چه نیازی به دست گذاری برای دریافت روحالقدس میباشد.
در کتاب مقدس ما به بخشهایی برخورد میکنیم که افراد کاملا به مسیح ایمان آورده بودند اما تا زمانیکه بر آنها دست گذاشته نشده و برای ایشان دعا نشده بود به ایشان روحالقدس عطا نگردیده است. "از آنان پرسید: « آیا وقتی ایمان آوردید ، روحالقدس را یافتید ؟» آنها در پاسخ گفتند: « خیر، ما حتی خبر هم نداشتیم که روحالقدسی وجود دارد.»" (اعمال ۱۹: ۲). در واقع آنها ایمان داشتند اما روحالقدس را دریافت نکرده بودند. اما در آیه ۶ به ما گفته میشود: "و هنگامیکه پولس بر سر آنان دست نهاد روحالقدس بر آنان نازل شد و به زبانها صحبت کرده و نبوت مینمودند". در کتاب اعمال ۸: ۱۶ نیز به مورد دیگری در این زمینه برخورد میکنیم، آنها در نام مسیح تعمید گرفته بودند اما روحالقدس را هنوز دریافت نکرده بودند. اما در آیه ۱۷ میبینیم که پس از اینکه پطرس و یوحنا بر آنها دست گذاشته و دعا میکنند ایشان روحالقدس را دریافت میکنند.
تعمید روحالقدس چیزی بود که کلیساهای اولیه نسبتا به آن عمل میکردند. و براحتی به افراد گفته میشد که در روح دعا کنند (یهودا ۱: ۲۰). اما کلیساهای اولیه با ایماندارانی روبرو میشدند که هنوز عطای روحالقدس را دریافت نکرده بودند و تعمید ایشان در روح از اهمیت ویژه و بالایی برخوردار بود. برای اهمیت از این موضوع میتوانیم به کتاب اعمال ۸: ۱۴-۱۷ مراجعه کنیم که رسولان برای دریافت روحالقدس برای ایمانداران سامری بر ایشان دست گذاشته و برای آنها دعا کردند تا روحالقدس را بیابند.
هدف از تعمید روحالقدس برای دریافت قدرت از بالا میباشد. خون مسیح آمرزش گناهان را به ارمغان آورد اما تعمید در روح موضوعی کاملا متفاوت است.
همه مسیحیان ایمان دارند که روحالقدس در وجود هر کسی که به عیسی ایمان آورد، حضور دارد (رومیان ۸: ۹؛ افسسیان ۴: ۳۰). بسیاری از مسیحیان همچنین معتقدند که ما روحالقدس را در تعمید آب و شام خداوند به طریقی خاص دریافت میکنیم (اول قرنتیان ۱۰: ۲-۴، ۱۲: ۱۳؛ تیطس ۳: ۵). برخی دیگر نیز معتقدند که روحالقدس میتواند به شکلی خاص و برای خدمتی خاص همچون خدمت شبانی، شماسی یا بشارت (اعمال ۶: ۶، ۱۳: ۲-۳؛ اول تیموتائوس ۴: ۱۴؛ دوم تیموتائوس ۱: ۶)، یا برای دریافت قدرت مضاعف و تشویق و دلگرم شدن عطا شود (اعمال ۴: ۳۱).
در کلیسای اولیه این باور وجود داشت که هنگامی که رهبران کلیسا به شکلی که در اعمال ۸: ۱۴-۱۷ توصیف شده، بر مسیحان دیگر دست میگذارند، آنان به طریقی خاص قدرت و عطایای روحانی را دریافت میکنند. کلیسای اولیه بر این باور بود که این تجربه، تجربهای مجزا از ایمان آوردن و تعمید آب بود. در چندین قرن اول تاریخ کلیسا، این دیدگاه در کلیسا دیدگاه غالب بود. پس در مییابیم که تعمید روحالقدس یک وعده از طرف عیسی مسیح خداوند میباشد نه یک حکم.
با وجود این، در طی قرون بعدی تاریخ کلیسا، بسیاری از مسیحیان قدرت خاص یا عطایای ویژه روح را به شکلی که در اول قرنتیان ۱۲: ۱۷-۱۱ توصیف شده، دیگر در زندگی شان تجربه نمیکردند. برای مثال، بسیاری شفای فردی بیمار را بر اثر قدرت الهی هرگز مشاهده نکردند. به تدریج برخی این نظر را مطرح کردند که خدا این قوت خاص و عطایای ویژه را منحصرا به کلیسای اولیه داده بود. در حال حاضر، برخی از مسیحیان معتقدند که بسیاری از این عطایا امروزه دیگر در کلیسا وجود ندارد. این گروه به اول قرنتیان ۱۳: ۸-۱۰ اشاره میکنند که در آنها پولس میگوید هنگامی که کامل آید، نبوت ها، زبانها و علم، نیست خواهد شد. این مسیحیان اعتقاد دارند که منظور از آمدن «کامل» تکمیل شدن متن عهد جدید است که حدود یکصد سال پس از مصلوب شدن مسیح، به شکل کامل به نگارش در آمد.
اما بسیاری دیگر از مسیحیان بر این عقیدهاند که امروز نیز عطایا در دسترس ما هستند؛ و علاوه بر این، ادعا میکنند که آنان خودشان این عطایا را تجربه کردهاند. آنان معتقندند که در اول قرنتیان ۱۳: ۸-۱۰، پولس به زمان آینده اشاره میکند، یعنی زمانیکه ما عیسی را روبرو ببینیم (اول قرنتیان ۱۳: ۱۲). آنان خاطر نشان میسازند که در طول کل تاریخ کلیسا، قدرت روحالقدس و عطایای آن در زمانها و در مکانهای مختلف ظاهر شده است. در واقع از ابتدای قرن بیستم، عطایا و قدرت روحالقدس به شکل فزایندهای دیده شده است. این مسیحیان به وعدههای بزرگی استناد میکنند که در مرقس ۱۶: ۱۷-۱۸، یوحنا ۱۴: ۱۲ و اعمال ۲: ۱۷-۱۸ وجود دارد و در آنها به آیات و عطایای خاصی که ویژه ایمانداران است اشاره شده است.
اگر عطای روحالقدس بعد از ایمان به مسیح و نجات دریافت میگردد دیگر چه نیازی به دست گذاری برای دریافت روحالقدس میباشد.
در کتاب مقدس ما به بخشهایی برخورد میکنیم که افراد کاملا به مسیح ایمان آورده بودند اما تا زمانیکه بر آنها دست گذاشته نشده و برای ایشان دعا نشده بود به ایشان روحالقدس عطا نگردیده است. "از آنان پرسید: « آیا وقتی ایمان آوردید ، روحالقدس را یافتید ؟» آنها در پاسخ گفتند: « خیر، ما حتی خبر هم نداشتیم که روحالقدسی وجود دارد.»" (اعمال ۱۹: ۲). در واقع آنها ایمان داشتند اما روحالقدس را دریافت نکرده بودند. اما در آیه ۶ به ما گفته میشود: "و هنگامیکه پولس بر سر آنان دست نهاد روحالقدس بر آنان نازل شد و به زبانها صحبت کرده و نبوت مینمودند". در کتاب اعمال ۸: ۱۶ نیز به مورد دیگری در این زمینه برخورد میکنیم، آنها در نام مسیح تعمید گرفته بودند اما روحالقدس را هنوز دریافت نکرده بودند. اما در آیه ۱۷ میبینیم که پس از اینکه پطرس و یوحنا بر آنها دست گذاشته و دعا میکنند ایشان روحالقدس را دریافت میکنند.
Wednesday, January 20, 2016
Tuesday, January 19, 2016
دست گذاری برای شفا Laying On of Hands for Healing
دست گذاری برای شفا Laying On of Hands for Healing
یک نمونه نسبتا منحصر بفرد از دست گذاری جهت برکت و شفا را میتوانیم در کتاب مرقس ببینیم. عیسی به شاگردان خود قدرت و اقتدار داد. " ۱۲ پس روانه شده، موعظه کردند که توبه کنند، ۱۳ و بسیار دیوها را بیرون کردند و مریضان کثیر را روغن مالیده، شفا دادند (مرقس ۶: ۱۲-۱۳).
یکی از آخرین تعلیمات عیسی به شاگردانش این بود: " ۱۷ و این آیات همراه ایمانداران خواهد بود که به نام من دیوها را بیرون کنند و به زبانهای تازه حرف زنند ۱۸ و مارها را بردارند و اگر زهر قاتلی بخورند، ضرری بدیشان نرساند و هرگاه دستها بر مریضان گذارند، شفا خواهند یافت." (مرقس ۱۶: ۱۷-۱۸).
در کتاب یعقوب نیز ما با آیات بسیار جالب توجهی روبرو میشویم. یعقوب به ما میگوید: " ۱۴ و هرگاه کسی از شما بیمار باشد، کشیشان کلیسا را طلب کند تا برایش دعا نمایند و او را به نام خداوند به روغن تدهین کنند. ۱۵ و دعای ایمان، مریـض را شفـا خواهـد بخشیـد و خداونـد او را خواهد برخیزانید، و اگر گناه کرده باشد، از او آمرزیده خواهد شد" (یعقوب ۵: ۱۴-۱۶).
در کتاب پولس نیز به حکایت پولس در راه دمشق برخورد میکنیم که بینایی خود را از دست میدهد اما در رؤیا میبیند که شخصی با دست گذاری بر او، سبب بینایی وی میشود. "و شخصی حنانیا نام را در خواب دیده است که آمده، بر او دست گذارد تا بینا گردد." (اعمال ۹: ۱۲).
دست گذاری برای شفای بیماران یک امر معمول در کلیساهای اولیه بوده است. عیسی اغلب قبل از شفای افراد، بر آنها دست میگذاشت (مرقس ۶: ۵؛ لوقا ۴: ۴۰؛ ۱۲: ۱۳).
ما به مسح با روغن برای اهداف مختلف در سراسر کتاب مقدس برخورد میکنیم. معمولا عمل مسح با روغن به همراه دعا برای شفای بیماران به انجام میرسد. مسح با روغن در دوران کتاب مقدس به عنوان عامل شفا مورد استفاده قرار میگرفت (لوقا ۱۰: ۳۴). اما این صرفا یک نماد از قدرت شفای خداوند بشمار میآمد. شفای بیماران به قوت روحالقدس انجام میپذیرد و روغن صرفا یک نماد است (اعمال ۱۰: ۳۸).
برای شفای بیماران نه دست گذاری و نه مسح با روغن امری لازم به حساب نمیآید. در اغلب موارد در کتاب مقدس ما ناظر شفای بیماران بدون دست گذاری و بدون مسح با روغن هستیم. دست گذاری و روغن صرفا نمادی از ایمان به قدرت خداوند است.
یک نمونه نسبتا منحصر بفرد از دست گذاری جهت برکت و شفا را میتوانیم در کتاب مرقس ببینیم. عیسی به شاگردان خود قدرت و اقتدار داد. " ۱۲ پس روانه شده، موعظه کردند که توبه کنند، ۱۳ و بسیار دیوها را بیرون کردند و مریضان کثیر را روغن مالیده، شفا دادند (مرقس ۶: ۱۲-۱۳).
یکی از آخرین تعلیمات عیسی به شاگردانش این بود: " ۱۷ و این آیات همراه ایمانداران خواهد بود که به نام من دیوها را بیرون کنند و به زبانهای تازه حرف زنند ۱۸ و مارها را بردارند و اگر زهر قاتلی بخورند، ضرری بدیشان نرساند و هرگاه دستها بر مریضان گذارند، شفا خواهند یافت." (مرقس ۱۶: ۱۷-۱۸).
در کتاب یعقوب نیز ما با آیات بسیار جالب توجهی روبرو میشویم. یعقوب به ما میگوید: " ۱۴ و هرگاه کسی از شما بیمار باشد، کشیشان کلیسا را طلب کند تا برایش دعا نمایند و او را به نام خداوند به روغن تدهین کنند. ۱۵ و دعای ایمان، مریـض را شفـا خواهـد بخشیـد و خداونـد او را خواهد برخیزانید، و اگر گناه کرده باشد، از او آمرزیده خواهد شد" (یعقوب ۵: ۱۴-۱۶).
در کتاب پولس نیز به حکایت پولس در راه دمشق برخورد میکنیم که بینایی خود را از دست میدهد اما در رؤیا میبیند که شخصی با دست گذاری بر او، سبب بینایی وی میشود. "و شخصی حنانیا نام را در خواب دیده است که آمده، بر او دست گذارد تا بینا گردد." (اعمال ۹: ۱۲).
دست گذاری برای شفای بیماران یک امر معمول در کلیساهای اولیه بوده است. عیسی اغلب قبل از شفای افراد، بر آنها دست میگذاشت (مرقس ۶: ۵؛ لوقا ۴: ۴۰؛ ۱۲: ۱۳).
ما به مسح با روغن برای اهداف مختلف در سراسر کتاب مقدس برخورد میکنیم. معمولا عمل مسح با روغن به همراه دعا برای شفای بیماران به انجام میرسد. مسح با روغن در دوران کتاب مقدس به عنوان عامل شفا مورد استفاده قرار میگرفت (لوقا ۱۰: ۳۴). اما این صرفا یک نماد از قدرت شفای خداوند بشمار میآمد. شفای بیماران به قوت روحالقدس انجام میپذیرد و روغن صرفا یک نماد است (اعمال ۱۰: ۳۸).
برای شفای بیماران نه دست گذاری و نه مسح با روغن امری لازم به حساب نمیآید. در اغلب موارد در کتاب مقدس ما ناظر شفای بیماران بدون دست گذاری و بدون مسح با روغن هستیم. دست گذاری و روغن صرفا نمادی از ایمان به قدرت خداوند است.
Saturday, January 16, 2016
Subscribe to:
Posts (Atom)





