Saturday, January 23, 2016

دست گذاری برای دریافت ‏روح‏القدس Laying On of Hands for Holy Spirit

 دست گذاری برای دریافت ‏روح‏ القدس     Laying On of Hands for Holy Spirit 
تعمید ‏روح‏القدس‏‏ چیزی بود که کلیساهای اولیه نسبتا به آن عمل می‏‏کردند. و براحتی به افراد گفته می‏‏شد که در روح دعا کنند (یهودا ۱: ۲۰). اما کلیساهای اولیه با ایماندارانی روبرو می‏‏شدند که هنوز عطای ‏روح‏القدس‏‏ را دریافت نکرده بودند و تعمید ایشان در روح از اهمیت ویژه و بالایی برخوردار بود. برای اهمیت از این موضوع می‏‏توانیم به کتاب اعمال ۸: ۱۴-۱۷ مراجعه کنیم که رسولان برای دریافت ‏روح‏القدس‏‏ برای ایمانداران سامری بر ایشان دست گذاشته و برای آنها دعا کردند تا ‏روح‏القدس‏‏ را بیابند. 
هدف از تعمید ‏روح‏القدس‏‏ برای دریافت قدرت از بالا می‏‏باشد. خون مسیح آمرزش گناهان را به ارمغان آورد اما تعمید در روح موضوعی کاملا متفاوت است. 
همه مسیحیان ایمان دارند که روح‌القدس در وجود هر کسی که به عیسی ایمان آورد، حضور دارد (رومیان ۸: ۹؛ افسسیان ۴: ۳۰). بسیاری از مسیحیان همچنین معتقدند که ما روح‌القدس را در تعمید آب و شام خداوند به طریقی خاص دریافت می‌کنیم (اول قرنتیان ۱۰: ۲-۴، ۱۲: ۱۳؛ تیطس ۳: ۵). برخی دیگر نیز معتقدند که روح‌القدس می‌تواند به شکلی خاص و برای خدمتی خاص همچون خدمت شبانی، شماسی یا بشارت (اعمال ۶: ۶، ۱۳: ۲-۳؛ اول تیموتائوس ۴: ۱۴؛ دوم تیموتائوس ۱: ۶)، یا برای دریافت قدرت مضاعف و تشویق و دلگرم شدن عطا شود (اعمال ۴: ۳۱). 
در کلیسای اولیه این باور وجود داشت که هنگامی که رهبران کلیسا به شکلی که در اعمال ۸: ۱۴-۱۷ توصیف شده، بر مسیحان دیگر دست می‌گذارند، آنان به طریقی خاص قدرت و عطایای روحانی را دریافت می‌کنند. کلیسای اولیه بر این باور بود که این تجربه، تجربه‌ای مجزا از ایمان آوردن و تعمید آب بود. در چندین قرن اول تاریخ کلیسا، این دیدگاه در کلیسا دیدگاه غالب بود. پس در می‏‏یابیم که تعمید ‏روح‏القدس‏‏ یک وعده از طرف عیسی مسیح خداوند می‏‏باشد نه یک حکم. 
با وجود این، در طی قرون بعدی تاریخ کلیسا، بسیاری از مسیحیان قدرت خاص یا عطایای ویژه روح را به شکلی که در اول قرنتیان ۱۲: ۱۷-۱۱ توصیف شده، دیگر در زندگی شان تجربه نمی‌کردند. برای مثال، بسیاری شفای فردی بیمار را بر اثر قدرت الهی هرگز مشاهده نکردند. به تدریج برخی این نظر را مطرح کردند که خدا این قوت خاص و عطایای ویژه را منحصرا به کلیسای اولیه داده بود. در حال حاضر، برخی از مسیحیان معتقدند که بسیاری از این عطایا امروزه دیگر در کلیسا وجود ندارد. این گروه به اول قرنتیان ۱۳: ۸-۱۰ اشاره می‌کنند که در آنها پولس می‌گوید هنگامی که کامل آید، نبوت ها، زبانها و علم، نیست خواهد شد. این مسیحیان اعتقاد دارند که منظور از آمدن «کامل» تکمیل شدن متن عهد جدید است که حدود یکصد سال پس از مصلوب شدن مسیح، به شکل کامل به نگارش در آمد. 
اما بسیاری دیگر از مسیحیان بر این عقیده‏‏اند ‏‏که امروز نیز عطایا در دسترس ما هستند؛ و علاوه بر این، ادعا می‌کنند که آنان خودشان این عطایا را تجربه کرده‏اند. آنان معتقندند که در اول قرنتیان ۱۳: ۸-۱۰، پولس به زمان آینده اشاره می‌کند، یعنی زمانیکه ما عیسی را روبرو ببینیم (اول قرنتیان ۱۳: ۱۲). آنان خاطر نشان می‌سازند که در طول کل تاریخ کلیسا، قدرت روح‌القدس و عطایای آن در زمانها و در مکانهای مختلف ظاهر شده است. در واقع از ابتدای قرن بیستم، عطایا و قدرت روح‌القدس به شکل فزاینده‌ای دیده شده است. این مسیحیان به وعده‌های بزرگی استناد می‌کنند که در مرقس ۱۶: ۱۷-۱۸، یوحنا ۱۴: ۱۲ و اعمال ۲: ۱۷-۱۸ وجود دارد و در آنها به آیات و عطایای خاصی که ویژه ایمانداران است اشاره شده است. 
اگر عطای ‏روح‏القدس‏‏ بعد از ایمان به مسیح و نجات دریافت می‏‏گردد دیگر چه نیازی به دست گذاری برای دریافت روح‏القدس می‏باشد. 
در کتاب مقدس ما به بخشهایی برخورد می‏‏کنیم که افراد کاملا به مسیح ایمان آورده بودند اما تا زمانیکه بر آنها دست گذاشته نشده و برای ایشان دعا نشده بود به ایشان ‏روح‏القدس‏‏ عطا نگردیده است. "از آنان پرسید: « آیا وقتی ایمان آوردید ، ‏روح‏القدس‏‏ را یافتید ؟» آنها در پاسخ گفتند: « خیر، ما حتی خبر هم نداشتیم که ‏روح‏القدسی وجود دارد.»" (اعمال ۱۹: ۲). در واقع آنها ایمان داشتند اما روح‏القدس را دریافت نکرده بودند. اما در آیه ۶ به ما گفته می‏‏شود: "و هنگامیکه پولس بر سر آنان دست نهاد ‏روح‏القدس‏‏ بر آنان نازل شد و به زبانها صحبت کرده و نبوت می‏نمودند". در کتاب اعمال ۸: ۱۶ نیز به مورد دیگری در این زمینه برخورد می‏‏کنیم، آنها در نام مسیح تعمید گرفته بودند اما روح‏القدس‏‏ را هنوز دریافت نکرده بودند. اما در آیه ۱۷ می‏‏بینیم که پس از اینکه پطرس و یوحنا بر آنها دست گذاشته و دعا می‏‏کنند ایشان ‏روح‏القدس‏‏ را دریافت می‏‏کنند.

Tuesday, January 19, 2016

دست گذاری برای شفا Laying On of Hands for Healing

دست گذاری برای شفا     Laying On of Hands for Healing 
یک نمونه نسبتا منحصر بفرد از دست گذاری جهت برکت و شفا را می‏‏توانیم در کتاب مرقس ببینیم. عیسی به شاگردان خود قدرت و اقتدار داد. " ۱۲ پس‌ روانه‌ شده‌، موعظه‌ کردند که‌ توبه‌ کنند، ۱۳ و بسیار دیوها را بیرون‌ کردند و مریضان‌ کثیر را روغن‌ مالیده‌، شفا دادند (مرقس ۶: ۱۲-۱۳). 
یکی از آخرین تعلیمات عیسی به شاگردانش این بود: " ۱۷ و این‌ آیات‌ همراه‌ ایمانداران‌ خواهد بود که‌ به‌ نام‌ من‌ دیوها را بیرون‌ کنند و به‌ زبانهای‌ تازه‌ حرف‌ زنند ۱۸ و مارها را بردارند و اگر زهر قاتلی‌ بخورند، ضرری‌ بدیشان‌ نرساند و هرگاه‌ دستها بر مریضان‌ گذارند، شفا خواهند یافت‌." (مرقس ۱۶: ۱۷-۱۸). 
در کتاب یعقوب نیز ما با آیات بسیار جالب توجهی روبرو می‏‏شویم. یعقوب به ما می‏‏گوید: " ۱۴ و هرگاه‌ کسی‌ از شما بیمار باشد، کشیشان‌ کلیسا را طلب‌ کند تا برایش‌ دعا نمایند و او را به‌ نام‌ خداوند به‌ روغن‌ تدهین‌ کنند. ۱۵ و دعای‌ ایمان‌، مریـض‌ را شفـا خواهـد بخشیـد و خداونـد او را خواهد برخیزانید، و اگر گناه‌ کرده‌ باشد، از او آمرزیده‌ خواهد شد" (یعقوب ۵: ۱۴-۱۶). 
در کتاب پولس نیز به حکایت پولس در راه دمشق برخورد می‏‏کنیم که بینایی خود را از دست می‏‏دهد اما در رؤیا می‏‏بیند که شخصی با دست گذاری بر او، سبب بینایی وی می‏‏شود. "و شخصی‌ حنانیا نام‌ را در خواب‌ دیده‌ است‌ که‌ آمده‌، بر او دست‌ گذارد تا بینا گردد." (اعمال ۹: ۱۲). 
دست گذاری برای شفای بیماران یک امر معمول در کلیساهای اولیه بوده است. عیسی اغلب قبل از شفای افراد، بر آنها دست می‏‏گذاشت (مرقس ۶: ۵؛ لوقا ۴: ۴۰؛ ۱۲: ۱۳). 
ما به مسح با روغن برای اهداف مختلف در سراسر کتاب مقدس برخورد می‏‏کنیم. معمولا عمل مسح با روغن به همراه دعا برای شفای بیماران به انجام می‏‏رسد. مسح با روغن در دوران کتاب مقدس به عنوان عامل شفا مورد استفاده قرار می‏‏گرفت (لوقا ۱۰: ۳۴). اما این صرفا یک نماد از قدرت شفای خداوند بشمار می‏‏آمد. شفای بیماران به قوت روح‏القدس‏‏ انجام می‏‏پذیرد و روغن صرفا یک نماد است (اعمال ۱۰: ۳۸). 
برای شفای بیماران نه دست گذاری و نه مسح با روغن امری لازم به حساب نمی‏‏آید. در اغلب موارد در کتاب مقدس ما ناظر شفای بیماران بدون دست گذاری و بدون مسح با روغن هستیم. دست گذاری و روغن صرفا نمادی از ایمان به قدرت خداوند است. 

دوم تسالونیکیان فصل ۳ (ترجمه شریف) ۳ اما خداوند قابل اعتماد است‌. او همۀ شما را تقویت خواهد فرمود و از آن شریر حفظ خواهد کرد‌.

دوم تسالونیکیان   فصل ۳ 

 ۳ اما خداوند قابل اعتماد است‌. او همۀ شما را تقویت خواهد فرمود و از آن شریر حفظ خواهد کرد‌.