Monday, April 8, 2013

گشایش طبقه فوقانی کلیسای سیه نا برای بازدید عموم + ویدیو


.این نخستین بار  خواهد بود که درهای این طبقه به روی عموم گشوده می شود و گروه های هفده نفره به همراه یک راهنما می توانند از آن بازدید کنند.
شهر سینه نا که از این پس می توان نمای آن را از طبقه فوقانی کلیسای جامع دید، شهری کوچک حوالی فلورانس، واقع در ناحیه توسکانی است.

نزاع بر سر کشیدن نقش صلیب بر دیوار مدرسه ۵ کشته برجای گذاشت


.
به گفته مقام های مصر، خشونت ها عصر جمعه در پی اعتراض عده ای از مسلمانان به نوجوانان مسیحی به خاطر کشیدن نقش صلیب بر دیوار مدرسه ای در این محله رخ داد.
به نقل از رادیو اروپای آزاد، به گفته وزارت بهداشت مصر، درگیری میان مسیحیان قِبطی و مسلمانان در محله ای در نزدیکی قاهره ۵ کشته برجای گذاشت. کشته شدگان چهار مسیحی و یک مسلمان بودند.
خبرگزاری آلمان نیز در همین ارتباط گزارش داد، منابع امنیتی مصر روز شنبه (۶ آوریل/ ۱۷ فروردین) از کشته و زخمی شدن شماری در تیراندازی میان مسلمانان و مسیحیان این کشور از شامگاه جمعه (۵ آوریل) تا کنون خبر دادند.
هویت کشته‌شدگان هنوز اعلام نشده است. اما منابع مسیحیان قبطی می‌گویند، از شامگاه جمعه (۵ آوریل) تا کنون آمار کشته شدگان  را ۷ نفر اعلام کرده اند. که از این میان تا به حال ۲۰ زخمی در بیمارستان‌ها مداوا شده‌اند که ۱۷ تن از آنها مسیحی و سه نفر مسلمان بودند.
خبرگزاری مصری "منا" نیز گزارش داده که یک کلیسا به آتش کشیده و تا حدودی تخریب شده است.
- علت درگیری‌ها
عامل آغازگر ناآرامی‌ها هنوز روشن نشده است. یکی از سراسقف‌های مصر در گفت‌وگو با روزنامه مصری "الاهرام" گفت، ناآرامی‌ها از درگیری میان یک خانواده مسیحی و یک خانواده مسلمان آغاز شد.
بنا بر اظهارات یکی از نیروهای امنیتی، ناآرامی‌ها بعد از آن شروع شد که چند کودک مسیحی بر روی دیوارهای یک مرکز دینی در شهر الخصوص تصاویر صلیب را کشیدند. این اقدام خشم مرد مسلمانی که حدود ۵۰ سال داشت را برانگیخت و به درگیری او با یک جوان مسیحی منجر شد. ناآرامی بالا گرفت و به درگیری بین مسیحیان و مسلمانان با سلاح‌های خودکار انجامید.
برخی از تظاهرکنندگان اقدام به آتش‌افروزی کردند که شعله‌های آن به بعضی از منازل اطراف کشیده شد.
درگیری‌های همیشگی پیروان اسلام و مسیحیت
درگیری میان پیروان مذاهب مختلف در مناطق فقیر‌نشین مصر بارها به خشونت انجامیده است. گاهی تنها شایعه‌ای لازم است تا اوضاع را از تعادل خارج کرده و متشنج سازد.
به نظر می‌رسد که سقوط حسنی مبارک، رئیس جمهور پیشین مصر و تعلل اسلام‌گراهای دولت جدید در برخورد با اسلام‌گرایان افراطی موجبات گسترش هر چه بیشتر دامنه نفوذ آنها را فراهم آورده است.
در سال ۲۰۱۱ میلادی درگیری‌های مسلمانان و مسیحیان قاهره در منطقه "ایم بابا" دست کم ۱۰ کشته بر جای گذاشت. در این ناآرامی‌ها یکی از کلیساهای قبطی به آتش کشیده شد. درگیری‌ها از شایعه‌ای آغاز شد مبنی بر اینکه در این کلیسا زنی مسلمان زندانی شده تا به مسیحیت بگرود.
در اکتبر سال ۲۰۱۱ نیز حمله نیروهای امنیتی مصر به تظاهرات اعتراضی مسیحیان قبطی دست کم ۲۸ کشته بر جای گذاشت. این تظاهرات در اعتراض به تخریب کلیسایی در استان اسوان بر پا شده بود.
حدود ۱۰ درصد از جمعیت ۸۳ میلیون‌نفری مصر را اقلیت مسیحیان قبطی تشکیل می‌دهند.
کلیسای ماریا در منطقه ایمبابای قاهره که در سال ۲۰۱۱ به آن حمله شد /عکس دویچه وله

امامزاده‌هایی که با مردم ارتباط برقرار نکرده باشند از آمار حذف می‌شوند !


. يمدیرکل اوقاف و امور خیریه استان تهران می‌گوید امامزاده‌هایی که نتوانسته باشند با مردم «ارتباط روحی» برقرار کنند در فهرست امامزاده‌های رسمی قرار نمی‌گیرند.
 آقای محمدزاده مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان تهران روز یکشنبه (۱۸ فروردین) به خبرگزاری فارس گفته؛ سازمان اوقاف مشغول آمارگیری از امامزاده‌های استان تهران است و «امامزادگانی در لیست آمار قرار می‌گیرند که میان آنان و مردم ارتباط روحی و معنوی وجود داشته باشد.»
وی افزوده آن‌دسته از امامزاده‌هایی که نتوانسته باشند با مردم «ارتباط» برقرار کنند در این فهرست جایی نخواهند داشت.!
محمدزاده همچنین با تکذیب ایجاد امامزاده جدید، از افرادی که ادعای ایجاد امامزاده نوظهور می‌کنند خواست تا مصداقی را در این باره بیاورند.
وی افزوده است: «اجازه ساخت‌ و ساز امامزاده به افراد سودجو داده نمی‌شود که بخواهیم بعد از ساخت‌ و ساز آن مکان را تخریب کنیم.»
هفته گذشته نیز مرتضی محمدیان٬ مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان بوشهر اعلام کرده این سازمان «ملاکش نسبت به امامزاده‌ها شجره‌نامه نیست و آنچه مردم به آنها اعتقاد دارند و کراماتی از آنها دیده‌اند را مورد تایید و بازسازی قرار می‌دهد.»
این برای نخستین‌بار است که یک مقام سازمان اوقاف چنین اظهاراتی درباره ماهیت برخی امامزاده‌ها در ایران بیان می‌کند.
اول امرداد ماه سال ۱۳۹۰ سایت محافظه‌کار «سیاست‌نامه» در گزارشی اعلام کرده بود در ۳۰ سال گذشته به طور میانگین ۳۰۰ امامزاده در سال به امامزاده‌های کشور افزوده شده است.
این سایت با ابراز نگرانی از افزایش «امامزاده‌های دروغین» در ایران نوشته بود: «تعداد امامزاد‌ها در اوایل انقلاب ۱۵۰۰ تن بوده که متاسفانه به ۱۰ هزار و ۵۰۰ تن افزایش یافته است.»
«امامزاده‌ها» و «بقاع متبرکه» یکی از مهمترین منابع درآمد سازمان اوقاف محسوب می‌شوند.

برای چه شکرگزار هستید؟


برای چه شکرگزار هستید؟
یک واژه زیبایی که گاه گدار در دوران بزرگ‌شدنم در ایران بخصوص بعد از صرفِ غذا می‌شنیدم «خدا را شکر» بود. در آن دوران همیشه برایم جای سوال بود که چرا و برای چه باید از خدا شکر نمود.

بعد از تحصیلاتِ دانشگاهی و مشغول کار شدن تا زمانی که به عیسی مسیح ایمان آوردم به خاطر نمی‌آورم که برای موردی از خدا شکرگزاری کرده باشم. اینطور بنظر می‌آمد که هر آنچه هستم و دارم حق من است. اغلب هم که با عزیزان ایرانی هستم، بندرت می‌شنوم که ناخودآگاه از خدا شکرگزاری نمایند. بیشتر در مقابل شنیدن «خدا را شکر» ، آنها هم زیر لب می‌گویند «خدا را شکر.»

بعد از اینکه به عیسی مسیح به عنوان نجات‌دهنده و خداوند خودم ایمان آوردم، در ضمن خواندن کلام خدا به آیات زیادی برخوردم که اراده و خواست خدا برای من این است که شکرگزار باشم. برای نمونه «۱۸برای هر چه پیش می‌آید خدا را شکر کنید. زیرا خدا در مسیح عیسی از شما همین انتظار را دارد.(اول تسالونیکیان ۱۸:۵)

ممکن است شما بپرسید: «برای هر چه پیش آید؟» چطور این امکان پذیر است؟

حالا که به مسیح ایمان آورده‌ام متوجه این وعدة خدا در کلامش شده‌ام: «۲۸ما می‌دانیم همه ‌چیز برای خیریّت آنانی كه خدا را دوست دارند و به حسب ارادة او خوانده شده‌اند، با هم در كارند.» (رومیان ۲۸:۸)

حال چون به حسبِ ارادة او خوانده شده‌ام و همة چیز برای خیریّت من در کار است، این کافی نیست که برای آنچه خدا به من عطا نموده شکرگزار باشم، بلکه آگاهی از برکاتِ خدا در زندگیم برای این است که باعث برکتِ دیگران شوم. شاید فکر کنیم که موقعیت خوب ما لطف خدا در مورد ما و بی‌توجهی او نسبت به دیگران است. این طرزِ فکر مشکلِ بیشتر روحانیونِ دوران زندگی زمینی عیسی مسیح و دوران حاضر است. آیا فقط برای آنچه داریم و هستیم شکرگزاریم، یا واقعا ازخدا شکرگزاریم؟ چه خواهد شد اگر خدا برکاتِ خود را از ما بگیرد، آیا هنوز هم او را دوست خواهیم داشت؟ اگر نه، ما فقط او را وسیله‌ائي برای خواسته‌های خود می‌شناسیم.

باشد که شما دوست عزیز با ایمانِ قلبی به عیسی مسیح به ارادة خدا در زندگی خود پی ببرید و از صمیمِ قلبِ شکرگزار خدا باشید.

در محبت و خدمت مسیح 

Saturday, April 6, 2013

نذر زن با اجازه شوهر ممکن است?


علی خامنه‌ای٬ رهبر جمهوری اسلامی با صدور فتوایی اعلام کرد بنابر «احتیاط واجب» نذر یا عهد زن باید با اجازه شوهر باشد.
به گزارش « محبت نیوز»، دیگربان روز جمعه (۱۶ فروردین) به نقل از خبرگزاری حوزه خبر داد،  آقای خامنه‌ای این فتوا را در پاسخ به این پرسش که «آیا نذر یا عهدی که زن می‌کند و شخصی است و به حقوق شوهر ضرری نمی‌زند بدون اجازه شوهر صحیح است؟» صادر کرده است.
بسیاری از مراجع تقلید شیعه نیز نذر زن حتی از اموال شخصی خود را بدون اذن و اجازه شوهر جایزه ندانسته و آن را اقدامی باطل می‌دانند.
نذر در زبان عربی به معنای وعده است. بنابراین نذرکننده به امری معین وعده می‌دهد که در آینده به تحقق برساند و وعدهٔ او منوط و مشروط بر انجام آن کار است.
1- مراد از نذر در بین مسلمانان
معنی نذر آن است که انسان خود را "متعهد به پرداخت چیزی معین در صورت تحققهدف و برآورده شدن مقصود کند" و بگوید :«برای خدا بر گردن من است که اگر چنین شد فلان کار را انجام دهم » و این همان نذر شرعی است . اما مشخص نیست كه آیا آن درخواست تحقق نیابد چه خواهد شد !
- با خدا شرط نكنیم ...
 در اعتقادات بسیاری از ایمانداران مسیحی " نذر" به معنای شرط و شروط گذاشتن با خداست و اینكه اگر خدایا آن چیزی را كه من می خواهم و تشخیص می دهم اگر به من بدهی من برای تو آن كار را خواهم كرد ! این در حالی است كه انسانها مخلوق خداوند هستند و در آن جایگاه نیستیم كه بخواهیم با خدا شرط و یا قرار بگذاریم . خداوند زنده آن چیزی كه به خیرت و صلاح ما باشد یقینن به فرزندان خود با دعا می دهد و نباید برای رسیدن به خواسته های شخصی خود با خدا شرط كنیم و قراری بگذاریم چرا كه خداوند بی نیاز است و نیازی به آن چیزی كه برای پرداخت و یا نذر در قلب خود می كنند، خداوند به آن نیازمند نمی باشد.
چرا آنچه كه به خیرت ما باشد خداوند با دعا به ما خواهد داد. ( برخی آیات كتاب مقدس در این باب میفرماید)
رومیان باب ۱۰ آیه ۱۲ تا ۱۳
۱۲ پس هیچ تفاوتی میان یهودیان و غیر یهودیان نیست زیرا خدای واحد ، خداوند همه است و نسبت بهمۀ کسانی که به او روی می آورند بی اندازه بخشنده است ، ۱۳ زیرا « هر که به خداوند روی آورد نجات خواهد یافت.»
یوحنا اول باب ۵ آیه ۱۴ تا ۱۵
۱۴ اطمینان ما در حضور خدا این است که اگر از او چیزی بخواهیم که مطابق اراده او باشد به ما گوش خواهد داد. ۱۵ ما می دانیم که هر چه بخواهیم او به ما گوش می دهد. پس این را هم باید بدانیم که آنچه از او بطلبیم به ما عطا خواهد فرمود.
تسالونیکیان اول باب ۵ آیه ۱۷ تا ۱۸
۱۷ و پیوسته دعا کنید. ۱۸ برای هر چه که پیش بیآید خدا را شکر کنید زیرا خدا در مسیح عیسی از شما همین انتظار را دارد .
یوحنا باب ۱۴ آیه ۱۳ تا ۱۴
۱۳ و هر چه بنام من بخواهید آنرا انجام خواهم داد تا پدر در پسر جلال یابد. ۱۴ اگر چیزی بنام من بخواهید آنرا انجام خواهم داد.»
یوحنا باب ۱۶ آیه ۲۳ تا ۲۷
۲۳ در آن روز دیگر از من چیزی نخواهید پرسید. یقین بدانید که هر چه بنام من از پدر بخواهید به شما خواهد داد. ۲۴ تا کنون چیزی بنام من نخواسته اید، بخواهید تا بدست آورید و شادی شما کامل گردد.»
فیلیپیان باب ۴ آیه ۶
۶ از هیچ چیز نگران نباشید ، بلکه همیشه در هر مورد با دعا و مناجات و سپاسگزاری تقاضاهای خود را در پیشگاه خدا ابراز نمائید.

زندگی ارزشمند







زندگی ارزشمند :
یکی از جملاتی که تأثیرِ عمیقی در زندگی من گذاشتهْ گفتة فیلسوفِ معروف سقراط است که ترجمه‌اش چنین است: « زندگیِ بدونِ ارزیابی، ارزشِ زندگی‌کردن را ندارد »

به راستی ارزش‌های زندگی شما چیست؟ شما با چه معیارهائی زندگی خود را ارزیابی می‌کنید؟ چه مواردی برای شما مهم هستند و حاضرید تا نهایت بر آنها بیایستید؟

گفتة زیبای دیگری که اخیرا خواندم این است: « تنها زندگی‌ائي که ارزش داردْ آن است که خرج دارد »

این گفته‌هاْ گفتة عیسی مسیح خداوند را بیاد من می‌آورد: « ۳۴ ... اگر کسی بخواهد از من پیروی کند، باید خود را فراموش کرده، صلیب خود را بردارد و به دنبال من بیاید. » (مرقس ۳۴:۸)

هستند کسانی که ادعا می‌کنند پیرو عیسی مسیح هستند ولی زندگی آنها نمایانگر آنچه عیسی مسیح می‌گوید نیست. توجه کنید به دو شرطی که عیسی مسیح برای پیروان خود مقرر می‌کند. اول خود را فراموش کردن و بعد صلیبِ خود را برداشتن. اینجا منظورِ کلام خدا کنار گذاشتنِ خواسته‌ها و ارادة شخصی خودمان است، خواسته‌هائي که با آنچه خدا در نظر دارد متفاوت است. آیا حاضریم از خواسته خود بگذریم تا برکاتی که خدا در نظر دارد شاملِ حالِ ما شود؟ اگر پیروِ واقعیِ عیسی مسیح هستیم، بله. چالش اینجاست که چگونه می‌توان تفاوتِ خواسته و ارادة خدا را از خواسته و ارادة خود تشخیص داد. تجربیات شخصی و آنچه در اطراف ما می‌گذرد نمایانگر آن است که ما خود به خود خواسته و ارادة خدا را انجام نمی‌دهیم. ما احتیاج داریم که خودِ خدا ما را از خواسته‌های خود آگاهی داده و خود توانائي انجامِ آنها را بدهد. برای این منظورْ ما هم کلام خدا و هم روحِ مقدسش را داریم.

کلام خدا می‌گوید: « ۵ طرزِ تفکّرِ شما دربارة زندگی باید مانند طرز تفکّرِ عیسی مسیح باشد: » (فیلپیان ۵:۲)

وقتی طرزِ تفکّر ما طرزِ تفکّر مسیح شد، همانطور که عیسی مسیح برای ما بر صلیب رفت، ما هم حاضر خواهیم شد که صلیب خود را، یعنی آن خرجی که باید برای زندگی ارزشمندِ پیروِ عیسی مسیح بودن بپردازیمْ، با رضایت پرداخت نمائیم تا برکاتِ الهی شامل حال ما شود.

باشد تا شما دوست عزیز متوجة پرداختِ خرجِ داشتنِ رابطة شخصی با خدا در عیسی مسیح شده، با ایمان قلبی پیرو او شوید.

در محبت و خدمت مسیح 

بخششِ واقعی چیست؟



بخششِ واقعی چیست؟
تقریباً همة ما با این جمله در ایران بزرگ شدیم‌: « به نامِ خداوند بخشندة مهربان. » این جمله خدائی را معرفی می کند که دارای رحمت است. چه پر نشاط و خوشایند است آشنائی با خدائی که دارای رحمت و بخشنده است.

راستی چطور می‌توان رحمت خدا را بطورِ ملموس درک کرد. شما هم شنیده‌اید که می‌گویند: « فلانی خیلی بذل و بخشش می‌کند » دو سئوال که اینجا مطرح است این است که چه چیزی بخشیده شده است و چه خرجی در بر داشته؟

بعضی‌ها را می‌شناسیم که ترجیح می‌دهند مال دیگران را ببخشندْ تا اینکه از خود مايه‌ائی بگذارند. بنا به گفتة معروف: « خرج اگر از کیسة مهمان بود، حاتم طائی شدن آسان بود. »

اگر بخشش واقعی صورت می‌گیرد مطمعناً بهائی هم پرداخت شده است. حال چطور خدا می‌تواند بخشندة واقعی باشد؟ وقتی‌کهْ برای آنچه بخشیده بهائي را پرداخت نماید.

عیسی مسیح می‌فرماید: « ۱۰ زیرا که پسر انسان (لقبی که عیسی مسیح برای خود بکار می‌بُرد) آمده است تا گمشده را بجوید و نجات بخشد. » (لوقا ۱۰:۱۹)

عیسی مسیح آمد تا چه ببخشد؟ او آمد تا نجات ببخشد. او آمد تا من و شما دوست عزیز را که به خاطر گناه از خدا دورشده و در واقع گمشده بودیم پیدا نماید و نجات ببخشد.

حالا سئوالی دیگر مطرح است، نجات از چه؟

کلام خدا می‌گوید: «۲۳مزد گناه موت است ... » (رومیان ۲۳:۶)

پس به خاطر گناه، دوری ابدی از خداْ در انتظارِ بشرِ گناهکار است، و
 چون خدای عادل نمی‌تواند تخفیفی در عدالت خود مقرر نماید، جریمة گناه  را که مرگ باشد بطور کامل می‌طلبد. بنابراین جریمة مرگ را یا منِ گناهکار باید پرداخت نمایم یا عیسی مسیح بی‌گناه. خدا را شکر که عیسی مسیح با مرگ خود بر روی صلیب به جای من، جریمة گناهِ مرا پرداخت نموده، مرا از مرگ ابدی نجات بخشید. بخششِ واقعی و بهاي نجات را  عیسی مسیح خداوند پرداخت نمود. در ادامهْ، کلام خدا می‌گوید: «۲۳ ... امّا نعمت خدا (بخششِ رایگانِ خدا) حیاتِ جاودانی در خداوند ما عیسی مسیح است.» (رومیان ۲۳:۶)

حال که معنی واقعی بخششِ رایگانِ خدا را نسبت به خود در کلام خدا متوجه شديم،‌ بیائيد شما هم 
این بخششِ رایگانِ حیاتِ جاودانِ خدا را با ایمانِ قلبی به عیسی مسیح برای خود دریافت نمائید.

در محبت و خدمت مسیح