اول پطرس ۵ : 10

اول پطرس ۵ : ۱۰

امّا، پس از اینکه اندک زمانی رنج و زحمت دیدید، خدا كه بخشندهٔ تمام بركات روحانی است و شما را در مسیح دعوت كرده است كه در جلال جاودانی او شریک شوید، شما را كامل و ثابت قدم و قوی و استوار خواهد ساخت

مزامیـــر ۱۸ : ۳

مزامیـــر ۱۸ : ۳

خداوند را که شایستهٔ سپاس و ستایش است، می‌طلبم و از شرّ دشمنان در امان هستم.

اعتقادنامه

اعتقادنامه ما

۱.    ما ایمان داریم که فقط و فقط کتاب مقدس کلام خداست، که از دو بخش اصلی عهد عتیق (پیمان قدیم) و عهد جدید (پیمان جدید) تشکیل شده، که شامل ۶۶ متن الهی است. ما ایمان داریم به تمامی کتاب مقدس که در متون اصلی آن، عاری از هر گونه اشتباه، دست نخورده و تماماً الهام خدا است. ما ایمان داریم هر موضوعی که کتاب مقدس در مورد آن تعلیم می دهد، چه موضوعات روحانی و چه به اصطاح غیر روحانی، همیشه حقیقت مطلق را تعلیم می دهد. ما ایمان داریم که کتاب مقدس قانون کلیسا و قانون زندگی هر فرد ایماندار مسیحی است.

۲.   ما ایمان داریم که هر متن کتاب مقدس فقط و فقط یک تفسیر صحیح دارد، که بوسیلۀ بکار گرفتن اصول عینی علم تفسیر و اتکا بر هدایت روح القدس در دعا، می توان آن یگانه تفسیر صحیح را کشف نمود. تفسیر کتاب مقدس دلبخواهی نیست. فقط پس از کشف آن یگانه تفسیر صحیح است که می توان چندین کار برد صحیح از آن متن مورد مطالعه پیدا نمود. هر متن فقط یک تفسیر دارد، ولی چندین کاربرد می تواند داشته باشد.

۳.   ما ایمان داریم به یک خدا که از ازل در سه شخصیت متمایز از یکدیگر: پدر و پسر و روح القدس همزمان وجود داشته است. هر سه دارای ذات کامل الهی اند. در ذات یک هستند و در فردیت سه گانه. ما ایمان داریم به تثلیث اقدس. ما ایمان داریم که فقط و فقط خدای کتاب مقدس خدای راستین است.

۴.   ما ایمان داریم که عیسی مسیح از ازل، همیشه وجود داشته، بواسطۀ روح القدس، از مریم باکره مولود گشته بدون آمیختگی به ذات گناه آلود انسان. مولود گشته اما مخلوق نیست، بلکه خالق است. او خدای کامل و انسان کامل است.

۵.   ما ایمان داریم به اینکه روح القدس شخص سوم از تثلیث اقدس، خداست و شایستۀ پرستش، و در تمامیتش در قلب تمامی ایمانداران به مسیح ساکن می باشد. ما ایمان داریم که فقط یک مسح راستین و کتابقدسی وجود دارد و آن مسح روح القدس است که تمامی ایمانداران مسیحی آنرا دارا می باشند.

۶.   ما ایمان داریم که انسان در سیرت خدا آفریده شد، اما در گناه سقوط کرده و گناه مرگ فیزیکی، روحانی و ابدی  را بهمراه آورد. بواسطۀ مرگ روحانی، انسان از خدای قدوس جدا شد. بنابراین همۀ انسانها با ذات گناه آلود متولد می شوند. تمامی انسانها منجمله انبیا و پیغمبران راستین خدا گناهکار بوده اند. تنها فرد بدون گناه، خداوند عیسی مسیح بود و هست.

۷.   ما ایمان داریم که خداوند عیسی مسیح برای پرداخت مجازات گناهان ما و جلال دادن خدای پدر، بر صلیب جان داد، در خاک شد، و پس از سه روز از مردگان قیام نمود. مرگ او بر روی صلیب جریمۀ گناهان ما را داد و هر که صادقانه توبه کرده و به او ایمان بیاورد، از عذاب ابدی در دریاچۀ آتش نجات می یابد. ما ایمان داریم این نجات فقط براساس فیض خدا، و ایمان به مسیح می باشد.

۸.   ما ایمان داریم به قیام مسیح از مردگان، هم جسماً و هم روحاً، در روز سوم پس از مصلوب شدنش، با بدنی جلال یافته و صعود او به آسمان بنزد پدر آسمانی.

۹.   ما ایمان داریم که هنگامی که شخص صادقانه از گناهانش توبه و به مسیح به عنوان خداوند و نجات دهنده اش ایمان می آورد، گناهانش آمرزیده گشته، از روح خدا مولود، تجربۀ تولد دوباره و حیات جاودان را دریافت می کند، فرزند خدا و جزو خانوادۀ الهی گشته، و در همان زمان ایمان آوردنش به مسیح، نه بعداً، خود خداوند عیسی مسیح او را در روح القدس تعمید می دهد. این رویدادها از یکدیگر متمایزاند، ولی بلافاصله پس از ایمان آوردن به مسیح انجام می گیرند.

۱۰.   ما ایمان داریم تعمید روح القدس بلافاصله پس از ایمان آوردن شخص به مسیح توسط خود خداوند عیسی مسیح انجام می گیرد. ما ایمان داریم خود خداوند عیسی مسیح در هنگام ایمان آوردن شخص، او را در روح القدس تعمید می دهد. بر اثر تعمید در روح القدس شخص ایماندار به مسیح به عطایای روحانی برای جلال خدا و خدمت کلیسای مسیح مجهز می شود. ما ایمان داریم که تمامی ایمانداران مسیحی تعمید در روح القدس را دارند. حتی یک آیۀ در سرتاسر کتاب مقدس وجود ندارد که به ایمانداران مسیحی فرمان دهد تا تعمید در روح القدس بگیرند، چون در هنگام ایمان آوردنشان آنرا دریافت کرده اند. ما ایمان داریم تجربۀ تعمید در روح القدس از تجربۀ پری از روح القدس متفاوت و متمایز است.

۱۱.   ما ایمان داریم به تجربۀ پری از روح القدس بر اساس افسسیان ۵: ۱۸. ما ایمان داریم تجربۀ پری از روح القدس برابر است با پری از کلام مکتوب خدا (کولسیان ۳: ۱۶- ۴: ۶)، یعنی تمامی جنبه های زندگانی فرد ایماندار می آید در زیر کنترل کلام خدا در دستهای روح خدا. نشانه های پری از روح القدس بدنبال فرمان پری از روح القدس در آیات افسسیان ۵: ۱۹ الی ۶: ۲۰ ذکر شده اند، که صحبت کردن به  زبانها جزوی از آن نبوده و نیست.

۱۲. ما  ایمان داریم به امن بودن ابدی تمامی ایمانداران مسیحی در نجات شان در مسیح. ما ایمان داریم که یک ایماندار راستین مسیحی هیچوقت نجات آسمانی خود را از دست نمی دهد، بخاطر امانت مسیح.

۱۳.   ما ایمان داریم که آئین مقدس تعمید به صورت فرورفتن کامل در آب، پس از اعتراف ایمان، در اطاعت از فرمان خداوند عیسی و در مقابل کلیسا انجام می گیرد و نشانۀ یکی شدن با مرگ و رستاخیز عیسی مسیح است.

۱۴.   ما ایمان داریم با آئین مقدس شام خداوند (عشا ربانی) که به یادگاری مرگ خداوندمان عیسی مسیح بر صلیب، در اطاعت از فرمان او در کلیسا انجام می گیرد. ما ایمان داریم که عناصر نان و شراب به بدن و خون مسیح تبدیل نمی گردند ولی حضور روحانی خداوند عیسی مسیح در این عناصر هست.

۱۵.  ما ایمان داریم که کلیسا به جمع ایمانداران مسیحی اطلاق می گردد که تحت ساختار رهبری کلیسا که کتاب مقدس بخصوص در اول و دوم تیموتائوس و تیطس مشخص کرده، خدای راستین را پرستش و خدمت می کنند. فقط کسانی که بواسطۀ خون مسیح و با ایمان به او تولد دوباره در مسیح و نجات آسمانی یافته اند، جزو کلیسا هستند.

۱۶.   ما ایمان داریم که به آسمان بالا برده شدن ایمانداران مسیحی پیش از ریخته شدن غضب خدا بر جهان و شروع دوران هفت سالۀ مصیبت بر زمین بوقوع می پیوندد.

۱۷.   ما ایمان داریم که مسیح درست همانگونه که به آسمان صعود کرد پیروزمندانه باز خواهد گشت و پادشاهی هزار سالۀ خود را عیناً بر زمین استوار خواهد کرد.

۱۸.   ما ایمان داریم به قیام همۀ مردگان با بدن، چه عادل شمرده شدگان و چه گناهکاران. عادلشمرده گان در مسیح برای حیات جاودان، و گناهکاران برای عذاب جاودان.

۱۹.  ما ایمان داریم که پس از نجات در این دنیا شاگردان مسیح و شاهدان او هستیم و هدف ما جلال دادن او، و رسانیدن خبر خوش انجیل است از طریق کلیسا می باشد.

۲۰.  ما ایمان داریم به عطایای روح القدس برای تجهیز ایمانداران مسیحی برای خدمت و جلال دادن خدا. ما ایمان داریم که عطایای زبانها و نبوت بدان صورت که در قرن اول  میلادی در عهد جدید ( انجیل مقدس و رسالات رسولان مسیح) وجود داشته اند، اکنون متوقف شده اند. آنچه که امروزه بعنوان عطیه  زبانها و عطیه نبوت رایج اند، کاذب اند، و آن نیستند که در کتاب مقدس وجود داشته اند.

۲۱.  ما ایمان داریم به قدرت دعا و روزه به جهت نجات انسانها از گناه، شفای بیماران بر طبق ارادۀ خدا، برای جلال او و پیشرفت پادشاهی خدا در دنیا.

What does the Bible say about angels?

?What does the Bible say about angels

Angels are personal spiritual beings who have intelligence, emotions, and will. This is true of both the good and evil angels (demons). 

Angels possess intelligence (Matthew 8:29;2 Corinthians 11:3;1 Peter 1:12), show emotion (Luke 2:13;James 2:19;Revelation 12:17), and exercise will (Luke 8:28-31;2 Timothy 2:26;Jude 6). Angels are spirit beings (Hebrews 1:14) without true physical bodies. Although they do not have physical bodies, they are still personalities.

Because they are created beings, their knowledge is limited. This means they do not know all things as God does (Matthew 24:36). They do seem to have greater knowledge than humans, however, which may be due to three things. First, angels were created as an order of creatures higher than humans.

Therefore, they innately possess greater knowledge. Second, angels study the Bible and the world more thoroughly than humans do and gain knowledge from it (James 2:19;Revelation 12:12).

Third, angels gain knowledge through long observation of human activities. Unlike humans, angels do not have to study the past; they have experienced it. Therefore, they know how others have acted and reacted in situations and can predict with a greater degree of accuracy how we may act in similar circumstances.

Though they have wills, angels, like all creatures, are subject to the will of God. Good angels are sent by God to help believers (Hebrews 1:14). Here are some activities the Bible ascribes to angels:

They praise God (Psalm 148:1-2;Isaiah 6:3). They worship God (Hebrews 1:6;Revelation 5:8-13). They rejoice in what God does (Job 38:6-7). They serve God (Psalm 103:20;Revelation 22:9). They appear before God (Job 1:6;2:1). They are instruments of God's judgments (Revelation 7:1;8:2). They bring answers to prayer (Acts 12:5-10).

They aid in winning people to Christ (Acts 8:26;10:3). They observe Christian order, work, and suffering (1 Corinthians 4:9;11:10;Ephesians 3:10;1 Peter 1:12). They encourage in times of danger (Acts 27:23-24). They care for the righteous at the time of death (Luke 16:22).

Angels are an entirely different order of being than humans. Human beings do not become angels after they die. Angels will never become, and never were, human beings. God created the angels, just as He created humanity. The Bible nowhere states that angels are created in the image and likeness of God, as humans are (Genesis 1:26).

Angels are spiritual beings that can, to a certain degree, take on physical form. Humans are primarily physical beings, but with a spiritual aspect.

The greatest thing we can learn from the holy angels is their instant, unquestioning obedience to God’s commands.

Thank you Jesus . . .

آیا تحمّل دارید؟

آیا تحمّل دارید؟

مطمعناً شما هم متوجه شده‌اید که اشخاصی که با تند‌خوئی می‌خواهند حقانیت خود را به مسند بنشانند، هم اعتبارِ خود را از دست‌داده،‌ هم از داشتنِ احترام لازم  محروم هستند. بسیار آزار دهنده است وقتی با کسانی برخورد می‌کنیم که بیش از حد مدعی و عجول هستند. این نوع اشخاص با طرزِ رفتارِ خود دنیوی بودن خود را اعلام می‌کنند، و نه مؤثر هستند و نه قابلِ پذیرش. برعکس کسانی که صبورانه، بدون خشم و حتی بدون قضاوتِ عجولانه رفتار می‌نمایند بسیار موردِ احترام می‌باشند. آنها بدنبالِ بدست‌آوردنِ شهرتِ آنچنانی نیستند و احترام را طلب نمی‌کنند، چون درک کرده‌اند که نهایتا احترام با طلب‌نمودن بدست نمی‌آید، بلکه احترام را به خاطر شخصیتی که ساخته‌ایم کسب می‌کنیم. ممکن است که شخصی بحثی را برنده نشود ولی احترام را کسب نمایند. دیگران چنین شخصی را موردِ تحسین قرار داده، متوجه فرق او با بقیه  می‌شوند. چه باعث می‌شود که شخص چنین رفتاری داشته باشد؟ در واقع فقط کسانی می‌توانند پیوسته و صادقانه چنین رفتاری را بصورت شخصیتی داشته باشند که روحِ مقدسِ خدا در آنها حضور داشته باشد. خود خداوندْ عیسی مسیح با اینکه می‌توانست این دنیا را برای خود کسب نماید، منتظر ماند. او که می‌توانست فوجِ آسمانی را به کمک بطلبد، منتظر ماند. او برای انجامِ‌ مأموریتِ خود حاضر شد همة جفاها را متحمّل شود تا پاداشِ عظیم خود را دریافت نماید. در این باره کلامِ خدا می‌فرماید: «۲ به عیسی كه ایمان ما را به وجود آورده و آن را كامل می‌گرداند، چشم بدوزیم. چون او به‌خاطر شادی‌ای كه در انتظارش بود، متحمّل صلیب شد و به رسوائی مردن بر روی صلیب اهمیّت نداد و بر دست راست تخت الهی نشسته است.«(عبرانیان ۲:۱۲) آیا شما هم به این اصل مهم پی برده‌اید که احتیاج نیست همیشه  ما حرفِ آخر را بزنیم و همیشه از خود دفاع نمائيم، بخصوص وقتی که در خاتمه حقانیتِ موقعیتِ ما ثابت خواهد شد؟ شما هم می‌توانید با داشتنِ هدیة روحِ‌ مقدسِ خدا از عیسی مسیح، از چنین توانائي‌ای بهره‌مند شوید. باشد تا شما دوست عزیز با ایمان قلبی به عیسی مسیح خداوند از قدرتِ الهی برای ازخودگذشتگی و تحمّلِ الهی در موقعیت‌هائي که نیاز است برخوردار شوید.

خداوند محافظ بزرگ توست،

تثنیه ۳۲ : ۴

«خداوند محافظ بزرگ توست، کامل و عادل در همهٔ راهها.
خداوند شما، با وفا و قابل اعتماد است، او امین و صادق می‌باشد.

آیا چیزی به عنوان "زندگی پس از مرگ" وجود دارد؟

آیا چیزی به عنوان "زندگی پس از مرگ" وجود دارد؟

 کتابمقدس می فرماید: "انسان که از زن زائیده می شود، قلیل الایّام و پر از زحمات است. مثل گل می روید و بریده می شود، و مثل سایه می گریزد و نمی ماند.... اگر مَرد بمیرد، بار دیگر زنده شود؟" (ایوب 1:14 - 2 ، 14).

به مانند ایوب، این سؤال تقریباً ذهن همۀ ما را به خود مشغول کرده است . واقعاً پس از مرگ چه اتفاقی می افتد؟ آیا به همین سادگی از بین خواهیم رفت و دیگر وجود نخواهیم داشت؟ آیا پس از مَرگ به زمین خواهیم برگشت تا به اهداف شخصی عالی تری برسیم؟ آیا پس از مَرگ، همه به یک جا می روند و یا اینکه افراد مختلف به مکان های متفاوت منتقل خواهند شد؟ آیا واقعاً چیزی به نام بهشت و جهنم وجود دارد، و یا اینکه همۀ این ها توهّمات ذهنی هستند؟

کتابمقدس نه فقط حیات پس از مرگ را تأئید می کند، بلکه آن را جاودانی و بسیار پر جلال توصیف می نماید: "بلکه چنانکه مکتوب است: "چیزهائی را که چشمی ندید و گوشی نشنید و به خاطر انسانی خطور نکرد، یعنی آنچه خدا برای دوستداران خود مُهیّا کرده است" (اول قرنتیان 9:2). عیسی مسیح، خدای مُجَسّم، به این جهان خاکی آمد تا حیات جاودانی را همچون یک هدیه به انسان ببخشد. "و حال آنکه به سبب تقصیرهای ما مجروح و به سبب گناهان ما کوفته گردید، و تأدیب سلامتی ما بر وی آمد، و از زخمهای او ما شفا یافتیم" (اشعیا 5:53).

عیسی مسیح، با فدا کردن جان خود، مجازاتی را که ما لایق آن بودیم بر خود گرفت. او پس از سه روز، با قیام روحانی و جسمانی خویش از قبر، پیروزی خود را بر مرگ ثابت نمود. پس از قیام از مردگان، عیسی مسیح مدت 40 روز بر زمین ماند، و قبل از صعود به بهشت ابدی توسط هزاران نفر دیده شد. رومیان 25:4 می گوید: "که به سبب گناهان ما تسلیم گردید و به سبب عادل شدن ما برخیزانیده شد."

قیام مسیح از مرگ واقعه ای است که برای اثبات سَندیّت آن مدارک زیادی موجود می باشند. پولس رسول از افراد محتلف دعوت نمود تا با استفاده از شهود عینی، اعتبار این واقعه را مورد پرسش قرار دهند. ولی هیچکس نتوانست صِحّت قیام مسیح را ردّ کند. بر مبنای قیام مسیح، که اساس ایمان مسیحی است، ما نیز از مردگان خواهیم برخاست.

برخی از مسیحیان اولیه به این حقیقت ایمان نداشتند. پولس آنها را بدینصورت نصیحت می کند: "لیکن اگر به مسیح وعظ می شود که از مُردگان برخاست، چونست که بعضی از شما می گویند که قیامت مُردگان نیست؟ اما اگر مُردگان را قیامت نیست، مسیح نیز برنخاسته است" (اول قرنتیان 12:15 ـ 13).

مسیح نوبر کسانی است که به جهت زندگی آینده خواهند برخاست. آدم، او که همۀ ما از نسل وی می باشیم، گناه کرد. گناه او مرگ جسمی را برای همۀ آدمیان به ارمغان آورد. اما همۀ آنانی که توسط ایمان به مسیح به فرزندخواندگی در خانوادۀ الهی خوانده شده اند، وارث زندگی جدید خواهند شد. (اول قرنتیان 20:15ـ22) همچنانکه خدا بدن مسیح را از مُردگان برخیزانید، بدن های ما نیز به هنگام بازگشت مسیح از قبر خواهند برخاست. (اول قرنتیان 14:6)

باید توجه داشت که اگر چه در نهایت همۀ ما برخیزانیده خواهیم شد، ولی همه به بهشت نخواهند رفت. آنچه تعئین می کند شما پس از مرگ به بهشت خواهید رفت و یا به جهنم، انتخابی است که حین حیات خود بر زمین اتخاذ می کنید. کتابمقدس می گوید: "و چنانکه مردم را یک بار مُردن و بعد از آن جزا یافتن مُقرّر است" (عبرانیان 27:9). آنانی که عادل کرده شده اند به آسمان خواهند رفت تا وارد حیات ابدی شوند. اما همۀ بی ایمانان، برای مجازات ابدی به جهنم فرستاده خواهند شد. (متی 46:25)

جهنم نیز، مانند بهشت، یک توهّم و یا تجسم صِرف نیست؛ بلکه مکانی است واقعی. آنجا جائی است که اشخاص غیر عادل (بی ایمان) خشم و غضب ابدی خدا را تجربه خواهند کرد. در جهنم، گناهکاران متحمل شکنجۀ جسمی و عذاب روحی و روانی خواهند بود، و وجدانشان از خجالت، شرم، افسوس، و حقارت رنج خواهد برد.

جهت توضیح ماهیّت جهنم، کتابمقدس از اسامی مختلفی استفاده می کند: هاویه که چاهی است بی انتها (لوقا 31:8 ؛ مکاشفه 1:9)، و دریاچۀ آتش که ساکنان آن شب و روز در آتش آن عذاب می کشند (مکاشفه 10:20). در جهنم گریه و فشار دندان خواهد بود. اینها نشانی است از رنجیدگی و غضب شدید (متی 42:13). آنجا جائی است که "... کِرم ایشان نمیرد و آتش خاموشی نیابد" (مرقس 48:9). نکتۀ مهم این است که هر چند خدا می فرماید: "من از مُردن مَرد شریر خوش نیستم. بلکه (خوش هستم) که شریر از طریق خود بازگشت نموده، زنده ماند" (حزقیال 11:33)، ولی، به زور، ما را مجبور نمی سازد او را اطاعت کنیم. اگر ما اختیار می کنیم که او را رد نمائیم، او آنچه را ما طلبیدیم به ما می دهد. و آن، چیزی نیست جز دوری ابدی از خدا.

زندگی زمینی ما یک امتحان است؛ و در واقع تعئین کننده و تدارک بینندۀ آیندۀ ابدی ماست. برای ایمانداران، این آینده عبارت است از زندگی ابدی در حضور خدا. پس سؤال مهم این است: "من چگونه می توانم یک ایماندار محسوب شوم تا این حیات ابدی را دریافت کنم؟" در پاسخ باید گفت که فقط یک راه وجود دارد؛ و آن ایمان و اعتماد به عیسی مسیح، پسر خداست. عیسی فرمود: "... من قیامت و حیات هستم. هر که به من ایمان آورد، اگر مُرده باشد، زنده گردد. و هر که زنده بُوَد و به من ایمان آورد، تا به ابد نخواهد مُرد...." (یوحنا 25:11ـ26).

حیات ابدی، به عنوان یک هدیه، در دسترس همه می باشد. اما تنها کسانی قادر به دریافت آن هستند که خویشتن و امیال دنیوی خود را انکار کرده، و خود را همچون قربانی به خدا تسلیم کنند. "آنکه به پسر ایمان آورده باشد، حیات جاودانی دارد و آنکه به پسر ایمان نیاورد حیات را نخواهد دید، بلکه غضب خدا بر او می ماند." (یوحنا 36:3). فرصت توبه به هیچکس پس از مَرگ داده نخواهد شد. فرصت ما پس از مَرگ، تنها برای رویاروئی با خداست. او ما را دعوت می کند تا امروز با محبت و ایمان بسوی او آئیم. اگر ما ایمان آوریم که مرگ عیسی مسیح جریمۀ طغیان گناه آلود ما را پرداخت نمود، نه فقط صاحب یک زندگی بامعنی و پربرکت بر روی زمین خواهیم شد، بلکه حیات جاودانی در حضور مسیح نیز برای ما تضمین می شود.

اگر مایل هستید عیسی مسیح را به عنوان نجات دهندۀ خود بپذیرید، میتوانید از این نمونۀ دعا استفاده کنید. ولی این حقیقت را همیشه بیاد داشته باشید که گفتن و یا تکرار این دعا (و یا هر دعای دیگر) باعث نجات شما نمیشود. نجات واقعی تنها با اعتماد قلبی به عیسی مسیح که بر صلیب گناهان ما را آمرزید دریافت میشود. این دعا راه ساده ای است برای ابراز ایمان و قدردانی شما از خدائی که راه نجات را برای شما تدارک دید. "خداوندا، می دانم که به ضّد تو گناه کرده ام و مستحق مجازات می باشم. اما می دانم که عیسی مسیح، مجازاتی را که من شایستۀ آن بودم بر خود گرفت تا من بتوانم بوسیلۀ ایمان به او آمرزیده شوم. از گناه خود توبه میکنم و برای نجات فقط به تو اعتماد میکنم. تو را شکر می کنم که محض فیض عجیب خود گناهانم را بخشیده و به من حیات جاودانی داده ای. آمین."